یکشنبه
خرداد 23
 
  • افزایش اندازه متن
  • اندازه متن پیش فرض
  • کاهش اندازه متن

رمضان ماه تقوی

مقاله 3، دوره 4، 6 (ویژه ائمه جمعه)، بهار 1392، صفحه 6-7 XML اصل مقاله (183 K)
نوع مقاله: مقالات
نویسندگان
شیخ محمد انزاری
امام جمعة محترم اهل سنت نخل تقی استان بوشهر
چکیده
ای برادر دینی من رمضان نزدیک است؛ رمضان با نور و عطر و پاکی و طهارت خاص خودش نزدیک است.
موضوعات
مقالات
اصل مقاله

رمضان ماه تقوی

 

 

برگرفته از مقالة رمضان شهر التقوی،اثری از شیخ محمد انزاری، امام جمعة محترم اهل سنت نخل تقی استان بوشهر


ای برادر دینی من رمضان نزدیک است؛ رمضان با نور و عطر و پاکی و طهارت خاص خودش نزدیک است.

می­آید تا مردم قوت اراده و آرامش را تمرین کنند، ملکه صبر را در خود قرار دهند، می آید تا تحمل سختیها را در درون بندگان به ودیعه گذارد؛ چون آسایش و آرامش همیشه پشت سختیها نهان است؛ کما اینکه رسول اکرم(ص) می­فرمایند:

أتاکم شهر رمضان شهر مبارک فرض الله علیکم صیامه تفتح فیه أبواب الجنة و تغلق فیه أبواب الجحیم و تغل فیه مردة الشیاطین و فیه لیلة هی خیر من ألف شهر من حرم خیرها فقد حرم.( أخرجه احمد والنسائى عن ابى هریرة وفى صحیح الجامع برقم:55) و در روایت دیگری می­فرماید: و ینادی مناد کل لیلة: یا باغی الخیر أقبل و یا باغی الشر أقصر و لله عتقاء من النار و ذلک کل لیلة

پس رمضان دانشکده­ایست که مسلمان مومن میآموزد که چگونه در مقابل حدود الهی، ارادة خود را تقویت کند، که اگر چنین شد در مقابل تمام احکام الهی سر تسلیم فرود می آورد و تمام اوامر الهی را نافذ می داند.  

اگر به این ملکه رسید می تواند هر چیزی که به دین و دنیا و تمام  امورات دنیوی و اخروی او ضرر میرساند را ترک کند. با این قدرت است که کنترل تمام جوارح و جوانح خود را می تواند در این ماه به دست بگیرد. نتیجه این تلاشها تقوای الهی و ترس از خدا در تمام حالات، مکانهاست. رسیدن به این مقامات دراین مدرسة رحمانی در گرو تلاش شبانه روزی برای ترک معاصی و گناهان، و حفظ و نگهداری جوارح از افعالی است که جایز نیست. که اگر چنین شد پیروزمندانه از این جهاد با نفس خارج شده و توانسته است از استعدادهای انسانی و انرژی جسمانی برای پیروزی بر دشمنان خود استفاده کند.

ای مومنان از این فرصت طلایی کمال استفاده و بهره را ببرید. فرصتی که خداوند در اختیار ما قرار داده تا نفس خود را بر سر یک توقف گاه نگه داریم و از او محاسبه کنیم، فرصتی است برای جبران ما­فات، و مهیا شدن برای آینده، قبل از آنکه لحظات سخت مرگ فرا رسد.

از این فرصتی که خداوند برای ما قرار داده توشه ای برداریم، فرصتی که تمام اسباب خیر در آن جمع است، فرصتی برای طاعت و بندگی، فرصتی که تمام توجه نفوس به ذات اوست و قلبها متوجه درگاه او.

دوستان رمضان ماهی است که شیاطین به زنجیر کشیده شده­اند، دستشان نسبت به اموری که در غیر رمضان می رسید کوتاه است. رمضان ماهی است که دربهای بهشت به روی تمام بندگان باز و ابواب جهنم بسته.رمضان ماه آزاد شدن از بند آتش است. ماهی که شبی در آن است که از هزار شب برتر است. پس چه بشارتی از این بالاتر.

اگر چشمانت را باز کنی و با دل نگاه کنی سبقت گیرندگان در خیرات و مهاجران از گناهان فانی دنیا و تارکین شهوات را مشاهده میکنی.

حال ما در رمضان چنین است که:

رمضانُ أقبل قم بنا یا صاح *** هــذا أوانُ تبتلٍ وصـــلاح
واغنم ثوابَ صیامه وقیامه *** تسعد بخیرٍ دائمٍ وفـــــلاح

آری رمضانی فرصتی است برای تقوی، ماهی که همه چیز مهیاست که عبد خود را در دایرة اخیار و صالحین ابرار قرار دهد.

همچنین تقوی؛ روشن کنندة ضمیر و باطن، جلا دهندة عقل،خدا­ترسی مستمر، نگهبانی همیشگی است که از خارها و خطرهای در مسیر ما را باز میدارد، مسیر حیاتی که خارهای شهوات و لذتهای دنیوی هر لحظه در کمینند، خارهای ترس از دنیا، خارهای فتنه های سخت، خارهای امیدهای کاذب برای انسانی که خود نمی تواند آرزوهای خود را برآورده کند و صدها خار دیگر.

این است معنای تقوی؛ باز هم اگر معنایش برایت واضح نشد این کلام حضرت علی (ع) را بشنو که اینگونه تقوی را معنا می­کند: تقوی خوف از خدایی جلیل، عمل به تنزیل،  وقناعت به قلیل و آمادگی برای  روز رحیل(کوچ از دنیا) است.

پس همانا خداوند تبارک و تعالی همانگونه که نهی می­کند از خوردن و آشامیدن در روزهای ماه رمضان؛ و آن را فاسد کننده روزه قرار داده، ترک محرمات در شبها و روزهای این ماه را نیز از ما طلب نموده. خداوند خوردن و آشامیدنی را در روز حرام کرده که از شهوات و خواسته­های طبیعی است و طبع انسان به­سوی آن کشش دارد، و حیاط انسان وابسطة به­آن است و با نبود آن مرگ در کمین انسان است. این در حالی است که خداوند گناهانی را نیز حرام کرده که ضرر آن بسیار فراوانتر است و از ضروریات حیاطی انسان مثل خوردن و آشامیدن نمی­باشد ولی برای آنها آثار زیانبار در روایات ذکر شده است که بعضی از آنها را تقدیم می­کنیم:

قال رسول الله صلى الله علیه و سلم:إذا کان یوم صوم أحدکم فلا یرفث، و لا یصخب و لا یفسق، فإن سابه أحد أو شاتمه فلیقل إنی امرؤٌ صائم.

رسول خدا(ص) می­فرماید: هنگامی که روزه هستید از گناهان دوری کنید، صدای خود را به گناه بلند نکیند و اگر کسی به تو دشنام داد در کمال جوانمردی به او بگو من روزه دارم.
(أخرجه البخاری 1904 فی الصوم. باب: "هل یقول إنی صائم إذا شتم؟)

همچنین در جای دیگر حضرت می­فرمایند:من لم یدع قول الزور و العمل به، فلیس لله حاجة فی أن یدع طعامه وشرابه(أخرجه البخاری برقم 1903 فی الصوم، باب: "من لم یدع قول الزور)

پس خداوند تبارک وتعالی بندگان را مکلف به ترک اکل  شرب نکرده مگر برای اینکه ثمره این ترک، ترک گناهان زبانی و معاصی جوارحی دیگر است که اگر اینگونه نشد روزه آن اثر واقعی که باید داشته باشد را ندارد و خداوند آن روزه را به خود شخص باز میگرداند و عمل مورد قبول قرار نمی­گیرد و آن روزه­ای که می­تواند شافع روز محشر باشد بر علیه انسان شهادت می­دهد.

پس روزة واقعی روزه­ای است که انسان را از معاصی باز دارد.

 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 311
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 52
ارسال نظر در مورد این مقاله

شماره‌های پیشین مجله

MDB2 Error: unknown error