یکشنبه
خرداد 23
 
  • افزایش اندازه متن
  • اندازه متن پیش فرض
  • کاهش اندازه متن

فرزندان خود را دوست بداریم (قسمت دوم)

مقاله 12، دوره 3، شماره 8، بهار 1391، صفحه 22-23 XML اصل مقاله (304 K)
نوع مقاله: مقالات
نویسندگان
مرجانه صلاحدید
حنفی اهل سنت مشهد
موضوعات
مقالات
اصل مقاله

آگاهی والدین از نحوه رفتار مناسب با فرزندان، از مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر رشد مطلوب شخصیتی کودکان به شمار می آید. از آنجا که ویژگی شخصیتی فرزندان ما در سنین متفاوت، اقتضای رفتارهای متناسب با همان دوره های سنی را می نماید، لذا چنانچه نحوه رفتار والدین، با شرایط سنی فرزندان تناسب لازم را نداشته باشد، نتایج نامطلوبی را برجای خواهد گذاشت. به همین دلیل مهم ترین اقدام پدران و مادران برای انجام رفتار مناسب با فرزندان، اطلاع و آگاهی از شیوه های رفتاری متناسب با سن و ویژگی های دوران سنی آن ها می باشد.

یکی از عوامل موثر در رفتار کودک، خانواده است. محیط خانه اولین و بادوام ترین عاملی است که در رشد شخصیت کودک تاثیر می گذارد. اکثر تظاهرات عاطفی را کودک از والدین خود فرا می گیرد.

برخورداری از محبت یکی از احتیاجات اساسی روانی است. کودکی که از محبت محروم باشد در خانه احساس ناامنی می کند و از زندگی لذت نمی برد. برعکس کودکی که از محبت به هنگام و سرشار پدر و مادر برخوردار است، قدرت سازگاری بیشتری دارد، احساس آرامش می کند و اعتقاد بر خویشتن در وجود او قوی است.

بیاییم به کودکان اجازه دهیم خودشان باشند. از خشم بی جا و مهر بی مورد پرهیز کنیم، به آن ها اجازه و فرصت بدهیم تا با همسالان خود بگو مگو داشته باشند و با آن ها بازی کنند.

این را نیز بدانیم که داشتن اندیشه ای سالم و آزاد از قید و بندهای بی جا، عاقلانه ترین و انسانی ترین راه زندگی است.

*به فرزندتان اجازه دهید که بداند شما در همه حال چه در مواقع خوشحالی و چه در موقع ناراحتی در کنار او خواهید بود و هرکاری که بتوانید انجام می دهید تا به او در زمان مشقت کمک کنید.

*برای عقاید فرزندانتان ارزش قائل شوید.

عزت نفس کودکانتان را با تشویق آن ها به بیان عقاید خوب تقویت کنید.

مثال: فکر می کنی اگر دانش آموزان یک معلم به حرف او گوش ندهند او چه احساسی پیدا خواهد کرد؟ به دقت به پاسخ های آن ها گوش دهید. آن ها می آموزند که عقاید خود را به گونه ای مثبت بیان کنند.

*آخرین روز مدرسه را جشن بگیرید.

اکثر والدین اولین روز مدرسه را جشن می گیرند. اما روز آخر را جشن نمی گیرند. روز آخر را با یک شام مختصر یا خرید هدایای کوچک جشن گرفته و از او بخواهید در مورد هر تغییری که زمان آغاز تحصیل یاد گرفته شرح دهد و بازگو کند.

*با فرزندانتان محترمانه رفتار کنید.

در دنیای کار و شغل، افراد با مشتری های خود با احترام رفتار می کنند، اما گاهی در خانه نسبت به فرزندانشان حتی کوچک ترین احترامی را قائل نمی شوند. گاهی لازم است کلماتی نظیر متشکرم و لطفا استفاده کنید.

صحبت آن ها را قطع نکنید حتی زمانی که آن ها مشغول گفتن داستان طولانی مثل دعوای اتفاق افتاده در خیابان باشند.

*یک رفتار مثبت در فرزندتان پیدا کنید.

هر روز حداقل یک رفتار مثبت در فرزندتان پیدا کنید و آن را به او انتقال دهید. از او به خاطر لبخند زدن به همسایه پیر، آویزان کردن کیف و کوله پشتی و شستن جوراب ها تشکر کنید.

*قانون داشته باشید.

بگذارید بچه ها بدانند که بعضی قواعد خاص خانوادگی وجود دارد که باید رعایت شود. مثلا مسواک زدن پس از شام. کودکان با دانستن این که معابر رفتاری مشخصی در خانواده وجود دارد، به نوعی احساس امنیت دست می یابند.

*او را به شکل شایسته ای معرفی کنید.

همان طور که یک دوست را معرفی می کنید به آن ها بیاموزید از این گونه معرفی تشکر کنند. به آن ها الگو دهید چگونه دست دهند و دیگران با دیدی مثبت و احترام آمیز با فرزندتان رفتار می کنند و باعث اعتماد به نفس بالای آنها می شود.

*تنظیم وقت را به او بیاموزید.

تنظیم وقت را به فرزندانتان بیاموزید. سعی کنید یک روز را بدون گفتن عجله کن با کودک سپری کنید. به آن ها بیاموزید وقت خود را تنظیم کنند و پیامدهای به تاخیر افتادن کارها را برایشان توضیح دهید. تنظیم وقت یکی از با ارزش ترین مهارت هاست.

*پیام هایی روی غذاها بگذارید.

نام فرزندان خود یا تصاویری که آشناست.

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 348
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 63
ارسال نظر در مورد این مقاله

شماره‌های پیشین مجله

MDB2 Error: unknown error