یکشنبه
خرداد 23
 
  • افزایش اندازه متن
  • اندازه متن پیش فرض
  • کاهش اندازه متن

سخنوری (بایدها و نبایدها) (قسمت سوم)

مقاله 6، دوره 3، 3 (ویژه ائمه جمعه)، پاییز 1391، صفحه 19-20 XML اصل مقاله (384 K)
نوع مقاله: مقالات
نویسندگان
دکتر غلامعلی حداد عادل
موضوعات
مقالات
اصل مقاله

هر سخنرانی و خطابه ای را می توان از یک جهت به دو بخشِ صورت و مادّه تقسیم کرد. سخنرانی، ظاهری دارد و باطنی، جسمی دارد و روحی، ظرفی دارد و مظروفی. هم ظرف باید شرایطی داشته باشد و هم مظروف، هم ظاهر و هم باطن، هم صورت و هم ماده. اینک برای هر کدام از این جنبه ها یک دسته بایدها و نبایدها را ذکر می کنیم. البتّه این فهرست بسته نیست و ما در صدد استقرای تام نبوده ایم و خوانندگان عزیز، خود می توانند موارد دیگری را به آن بیفزایند.

ظاهر کلام ) نبایدها )

 آوردن کلمات و جملات مترادف

گاهی سخنران برای القای یک معنا، چندین کلمه‌ی زاید را در کنار هم ردیف می‌کند مانند، خوب، نیک، پسندیده، مستحسن و... در این صورت ممکن است از نظر افراد بصیر و خبیری که شنونده‌اند، حمل بر این شود که گوینده می‌خواهد وقت‌کُشی کند و این اثر منفی در شنونده می‌گذارد.

 تقلید در سخنوری

از هیچ واعظ موفقی تقلید نکنید. اگر مرحوم فلسفی رحمه الله در طرز سخن گفتن خودش موفق بود، اجازه دهید این سبک سخن گفتن برای خود ایشان محفوظ بماند. اگر شما در تقلید کردن بسیار هم موفق باشید، تازه خود را از صحنه حذف کرده، خود را در حد یک ضبط صوت پایین آورده‌اید. بازگو کننده‌ی سخنرانی آقای فلسفی شده‌اید و این جفائیست که یک سخنور به خودش می‌کند و خود را هیچ دانسته، قدرت ابتکار را از خود نفی می‌کند و خود را عکس برگردان سخنرانی دیگری معرفی

می‌کند.

معمولاً کسانی که به فکر تقلید از سخنران‌های موفق و مشهور برآمده اند، سخنران موفق و مشهوری نشده اند.

هر کس باید راه خود را طی کند. البتّه در سخنرانی های دیگران نکته های آموزنده، بسیار است.

اگر سخنران به فکر این باشد که طنین کلام یک واعظ معروف را تقلید کرده، توقف های او، صحبت کردن او و در واقع منبر او را حفظ کند و تحویل دهد، موفق نخواهد شد. اصلاً به فکر تقلید از کسی در سخنرانی نباشید اما به فکر آموختن باشید.

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 332
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 44
ارسال نظر در مورد این مقاله

شماره‌های پیشین مجله

MDB2 Error: unknown error