یکشنبه
خرداد 23
 
  • افزایش اندازه متن
  • اندازه متن پیش فرض
  • کاهش اندازه متن

فرزندان خود را دوست بداریم (قسمت اول)

مقاله 14، دوره 2، شماره 7، زمستان 1390، صفحه 39-39 XML اصل مقاله (283 K)
نوع مقاله: مقالات
نویسندگان
مرجانه صلاحدید
حنفی اهل سنت/مشهد
چکیده
 
 
موضوعات
مقالات
اصل مقاله

آگاهی والدین از نحوه رفتار مناسب با فرزندان، از مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر رشد مطلوب شخصیتی کودکان به شمار می آید. از آن جا که ویژگی شخصیتی فرزندان ما در سنین متفاوت، اقتضای رفتارهای متناسب با همان دوره های سنی را می نماید، لذا چنانچه نحوه رفتار والدین، با شرایط سنی فرزندان تناسب لازم را نداشته باشد، نتایج نامطلوبی را بر جای خواهد گذاشت. به همین دلیل مهم ترین اقدام پدران و مادران برای انجام رفتار مناسب با فرزندان، اطلاع و آگاهی از شیوه های رفتاری متناسب با سن و ویژگی های دوران سنی آن ها می باشد.

یکی از عوامل موثر در رفتار کودک، خانواده است. محیط خانه اولین و بادوام ترین عاملی است که در رشد شخصیت کودک تاثیر می گذارد. اکثر تظاهرات عاطفی را کودک از والدین خود فرا می گیرد.

برخورداری از محبت یکی از احتیاجات اساسی روانی است. کودکی که از محبت محروم باشد در خانه احساس ناامنی می کند و از زندگی لذت نمی برد. برعکس کودکی که از محبت بهنگام و سرشار پدر و مادر برخوردار است، قدرت سازگاری بیشتری دارد، احساس آرامش می کند و اعتقاد بر خویشتن در وجود او قوی است.

بیاییم به کودکان اجازه دهیم خودشان باشند. از خشم بی جا و مهر بی مورد پرهیز کنیم، به آن ها اجازه و فرصت بدهیم تا با همسالان خود بگو مگو داشته باشند و با آن ها بازی کنند.

این را نیز بدانیم که داشتن اندیشه ای سالم و آزاد از قید و بندهای بی جا، عاقلانه ترین و انسانی ترین راه زندگی است.

*در تشویق فرزندان سخاوتمند باشید.

تشویق صادقانه باشد. موقع تشویق دقیق عمل کنید. به طور مثال وقتی نقاشی فرزندتان را نگاه می کنید به او بگویید از رنگ های خوبی استفاده کرده ای یا نگاه ویژه ای به همه چیز داری. کودک تشویق هایی را می پذیرد که منعکس کننده احساسات قلبی شما باشد، نه تشویق هایی که سرسری یا سرهم بندی شده باشد، درباره چیزهایی که واقعاً برای آن ها مهم است صحبت کنید. اتفاقاتی که در مدرسه افتاده، ارتباط با دوستان. اگر زمانی را برای شنیدن چیزهایی که فرزندانتان می خواهند بگویند صرف نمایید فرزند شما احساس ارزشمندی خواهد کرد.

*اخلاق و ویژگی فردی فرزندتان را درک کرده، به آن ها افتخار کنید.

به جای این که سعی نمایید یک جغد شب را به یک مرغ سحر خیز تبدیل نمایید یا یک فرد درون گرا را به کانون شور و شادی یک میهمانی مبدل سازید، فرزندتان را همان طور که هست بپذیرید و او را دوست داشته باشید، همان گونه که انتظار دارید دیگران شما را آن چنان که هستید بپذیرند و دوست داشته باشند.

*مدت زمانی را در هر روز به طور انفرادی به فرزندتان اختصاص دهید.

اگر چند فرزند دارید راه هایی پیدا کنید تا زمانی را به هر یک به تنهایی اختصاص دهید.

*همراه با فرزندان بخندید.

هیچ چیز مثل تقسیم شادی ها با یکدیگر خندیدن برای پرورش پیوند میان والدین وجود ندارد. شوخی و خنده شما با فرزندتان به او می گوید که او جایگاه ویژه ای در قلب شما دارد.

*از بعضی چیزهایی که در گذشته برایتان پیش آمده با فرزندتان در میان بگذارید.

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 322
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 57
ارسال نظر در مورد این مقاله

شماره‌های پیشین مجله

MDB2 Error: unknown error