یکشنبه
خرداد 23
 
  • افزایش اندازه متن
  • اندازه متن پیش فرض
  • کاهش اندازه متن

گفت و گو با مولوی خلیل‌الله مرتضایی و ماموستا حسن پرویزی نیا

مقاله 6، دوره 2، شماره 4، پاییز 1390، صفحه 9-13 XML اصل مقاله (562 K)
نوع مقاله: گفت و گو
نویسندگان
محمد جعفر شفقت
چکیده
گفت و گو با مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق بیرجند و ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی روانسر
پیرامون مسائل فرهنگی و رسالت طلاب علوم دینی
موضوعات
گفت و گو
اصل مقاله

گفت و گو با مولوی خلیل‌الله مرتضایی و ماموستا حسن پرویزی نیا


*برداشت و تصور شما از فعالیت های فرهنگی چیست؟

 

موقعیت و جایگاه حوزه‌های علمیه باید برای مردم تعریف شود.

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

قبل از این‌که به این پرسش پاسخ دهم، لازم می‌دانم مقدمه‌ای را بیان کنم. حوزه‌های علمیه مرکز نشر علوم و فرهنگ غنی اسلامی هستند و رسالتی بسیار مهم را بر دوش دارند، این سخن مصداق این حدیث از رسول خدا (ص) می‌باشد: «العلما ورثه الانبیاء»، به این معنا که علما وارثین انبیاء هستند و این علما در همین مراکز حوزه‌های علمیه رشد می‌کنند و از این مراکز خارج می‌شوند و بر مسند رسول خدا (ص) می‌نشینند و کار انبیا - که دعوت الی الله و احیای سنت رسول خدا (ص) است- را انجام می‌دهند.

شعار همه انبیاء هم این بوده است که «ان اعبدوا الله و اجتنبوا الطاغوت»، به این معنا که خدا را عبادت کنید و از غیر خدا اجتناب ورزید. انبیا این عمل و شعار را داشتند و از آن‌جایی که علما نیز وارثین انبیاء هستند، شعارشان دقیقاً همین است. بنابراین حوزه‌های علمیه چنین رسالتی را به عنوان رسالت الهی عهده‌دار هستند، چنان که خداوند نیز در سوره توبه می‌فرماید: "باید از هر طایفه‌ای، یک فرقه یا قومی احکام الهی را بیاموزند و بعد از این‌که به میان قوم خودشان باز گشتند، قومشان را انذار دهند". چنان که کار انبیا نیز انذار و بشارت بوده است. این مسئله در چندین جای قرآن بیان شده است که: وظیفه تو (پیامبر) بشارت و انذار است.

هنگامی که حوزه‌های علمیه چنین رسالتی را دارند، این وظیفه بر عهده همه متولیان امر می‌باشد. تمامی کسانی که در قسمت‌های مختلف حوزه‌های علمیه فعالیت دارند، اعم از مدیران، مدرسین، برنامه‌ریزان و ... وظیفه دارند از این امانتی که در دستشان هست به خوبی محافظت و نگهداری کنند و تا آن جا که توان دارند، در جهت بهبود این مراکز هیچ‌گونه کوتاهی نداشته باشند. در باب این امانت‌داری لازم است، حوزه‌های علمیه علاوه بر این‌که خودشان باید عامل باشند، موقعیت و جایگاه حوزه‌های علمیه را به مردم و جامعه، معرفی کنند. امروزه چالش مهمی که در پیش رو است و متأسفانه در این امر بی‌توجهی شده است، خصوصاً در جاهایی که در کشور خودمان می‌بینیم، (هم در حوزه‌های شیعه و هم در حوزه‌های سنی) این است که موقعیت و جایگاه حوزه‌های علمیه برای مردم تعریف نشده است.

خیلی از دانشگاه‌ها و رشته‌های علمی (که در جامعه متداول و به‌ روز است) از فرهنگ غرب، گرفته شده است. البته ما مخالف علم نیستیم و هر علمی بیاموزیم خوب است، ولی از این‌گونه علوم آن‌قدر رواج یافته و در کنار آن، علوم دینی آن ‌قدر پس زده شده است که شاید یک دانشجوی رشته الهیات خجالت بکشد که در جمع دانشجویان رشته‌های دیگر بگوید که من دانشجوی رشته الهیات هستم، در حالی که این دانشجو باید افتخار کند. امروز برخی از علمای ما احساس حقارت می‌کنند در حالی که این‌ها باید احساس افتخار کنند و زمانی که خودشان، خودشان را تحقیر کردند، قطعاً نباید انتظار داشته‌باشیم که جامعه آن ها را تحقیر نکند.

این مسئله خود یکی از مشکلات فرهنگی است و در واقع یکی از مهم‌ترین اولویت ها در حوزه مسائل فرهنگی است. متاسفانه جایگاه حوزه‌های علمیه برای مردم تعریف نشده است. (نه در صدا و سیما و نه در سایر رسانه‌ها) و نقش آن‌ها بسیار کم ‌رنگ است و این مسئله به جایی رسیده است که باید از خود بپرسیم، چرا جامعه ما چنین شده است که روحانیتِ ما حتی حاضر نیست که دیگر زیِّ طلبگی خود را حفظ کند. به همین جهت باید به نقش و جایگاه و رسالت روحانیت بیشتر پرداخته شود.

 

وظیفه ما این است که جامعه را در برابر  هجمه های فرهنگی حفظ کنیم.

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

مسائل فرهنگی با تعلیم، تربیت، دانش، فرهنگ، تدریس و این قبیل مسائل ارتباط دارد، یعنی برنامه‌هایی که می‌تواند انتظارات طلاب را تامین کند.

فرهنگ یک واژه عام است، اما آن چه برای ما متصور است، مربوط به تعلیم و تربیت و تدریس و بالا بردن سطح فرهنگی طلاب می باشد. طبیعتا باید کسانی باشند که فعالیت های فرهنگی را اداره کنند. این مسائل باید به نوعی با سنت‌ها و روش هایی که در جامعه وجود دارند، با مبانی اسلامی و فقهی مرتبط باشند.

اهل علم و کسانی که با فرهنگ جامعه در اتباط هستند، باید فعالیت خود را چند برابر کنند. باید کار فرهنگی بشود، هم کار فرهنگی و هم از نظر معیشتی، این مسائل دنبال شود.

 مسائل فرهنگی در جامعه مرتبط با مسائل مذهبی و دینی است. وظیفه ما این است که جامعه را در برابر  هجمه های فرهنگی حفظ کنیم.

 

 

*برای ارتقای سطح معرفتی طلاب در تحصیل و تزکیه، پیشنهاد شما چیست؟

باید طریقه تعقل، تفکر و تحقیق را به طلاب یاد بدهیم.

آشنایی با علوم جدید از ضروریات است.

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

در بحث تزکیه طلاب باید بسیار دقت نظر شود. رسولی را خداوند در میان امت‌ها فرستاد که آن ها را تزکیه نماید. رسول گرامی اسلام در مدت 13 سالی که در مکه مکرمه بودند، تنها بر روی تزکیه و مسائل اخلاقی مردم، کار می‌کردند. بعد از آن‌که به مدینه رفتند به مرور زمان احکام بر آن‌ها فرض شد. سیدنا علی  (رضی‌الله تعالی) می‌فرمایند: «ما اول ایمان را می‌آموختیم، سپس به سراغ قرآن می‌رفتیم».

امروزه ما از این مسئله خوشحال می‌شویم که فرزندان ما قرآن می‌خوانند، ولی توجهی به مباحث ایمانی نداریم. حتی در حوزه‌های علمیه نیز که مرکز نشر ایمان و اسلام هست، کلاسی به عنوان تثبیت ایمان و ایمان‌شناسی و اسلام‌شناسی وجود ندارد. در مباحث قرآنی بسیار کار می‌شود، اما قرآنی که بدون عمل باشد چه فایده‌ای دارد!؟

در بحث تقویت بهره‌وری از عقل، متأسفانه امروزه در حوزه‌های علمیه به این امر توجه نمی‌شود و اگر هم باشد بسیار اندک است. ما باید باب اجتهاد را برای طلبه‌ها باز کنیم و به آن‌ها طریقه تعقل، تفکر، تحقیق و جستجو را یاد بدهیم تا وقتی طلبه فارغ‌التحصیل شد، حداقل توانایی نوشتن یک مقاله را داشته باشد. متأسفانه برنامه و کلاس تحقیق در حوزه‌های علمیه نداریم و طلاب ما با روش تحقیق، روش ویراستاری آشنا نیستند، حتی گاهی در خواندن و نوشتن نیز ضعیف هستند که باید در بحث تعلیم عقل‌گرایی و تفکر و تدبّر در احکام دینی کار شود.

بحث دیگری که بسیار اهمیت دارد شناخت برخی از علوم روز است. آشنایی با علوم جدید از ضروریات است، چرا که روحانیت در متن جامعه قرار دارد و امروزه جامعه‌ ما نمی‌تواند خالی از روحانیت باشد و در بعد اجتماعی، نقش بسیار مهمی دارد، چرا که مردم، در مراسم‌های مختلف از جمله شادی‌هایشان، عزاداری‌هایشان و ... از روحانیت استفاده می‌کنند. پس لازم است که روحانیت با علوم روز آشنایی داشته باشد، بخصوص در عصری که حضور داریم. اکنون عصر کامپیوتر و اینترنت است و یک عالم دینی نباید در این مسائل عقب باشد. اگر مشاهیر کشورمان را بنگریم به این نتیجه می‌رسیم که آن ها علاوه بر پزشک، فیزیکدان، ریاضیدان و ... بودن، در واقع روحانی بوده‌اند.

 

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

توصیه من بیشتر به مدرسین است که وقت بیشتری را با طلاب سپری می‌کنند. توصیه می‌کنم که در میان درس های متداول، مسائل اخلاقی هم بیان شود. هر چند در مدارس، درس اخلاق هم داریم و در جلساتی برای طلاب درس اخلاق و دیانت را تدریس می کنیم.

 

*در خصوص درس خواندن و مطالعه رعایت چه نکاتی به طلاب پیشنهاد می کنید؟

 

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

در بحث مطالعه کتاب، دو بخش وجود دارد؛ یکی کتاب‌های درسی طلاب است که لازم است هر طلبه‌ای جهت شکوفایی استعداد و ذهن خود، قبل از رفتن به کلاس و یادگیری درس (این‌گونه تصور کند که می‌خواهد این درس را به دیگران یاد بدهد) مطالعه دقیقی داشته باشد. حتی می‌تواند مطالبی را از کتب دیگر بگیرد تا زمانی که به کلاس رفت کاملاً آماده باشد. بخش دیگر این است که در کنار کتب درسی، حتماً باید کتاب‌های جانبی نیز مطالعه کند و فقط به دروس درسی خود اکتفا نکند، مسائلی همچون مباحث عقیدتی، فقهی و علم کلام که لازم و مرتبط با دروس حوزه‌های علمیه است. اگر طلبه‌ای فقط به دروس خود اکتفا کند؛ قطعاً روحانی موفقی نخواهد بود و نمی‌تواند پاسخگوی جامعه باشد، یکی از صدماتی که به حوزه‌های علمیه وارد شده همین موضوع - عدم پاسخگویی روحانیت به جامعه- است. این مسئله باعث می‌شود مردم این‌گونه فکر کنند که دین امروز، پاسخگوی سؤالات جامعه نیست؛ در حالی که باید این موضوع را به حساب شخص گذاشت نه به حساب دین.

 

طلاب باید بدانند که در آینده با چه مسائلی رو به رو هستند.

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

همیشه به طلاب می‌گویم که باید انگیزه داشته باشند، یعنی در تعلیم و تربیت انگیزه داشته باشند، هدف برایشان مشخص باشد. بدانند که در آینده با چه مسائلی رو به رو هستند. این مسائل می تواند به آن ها کمک کند تا نیازهایشان را برآورده کنند. به نظرم طلاب باید در دو جنبه بیشتر تقویت بشوند، یکی از نظر اخلاقی و اعتقادی متخلق  به اخلاق الهی بشوند و دوم این که از نظر علمی به درجات عالی برسند، ماهیت علمی داشته باشند تا برای جامعه مفید باشند.

این در واقع تعامل بین استاد و شاگرد است؛ یعنی باید بین این دو تعامل باشد تا طلبه موفق شود، تنها استاد یا تنها شاگرد نیست.

طبیعی است که این را به عنوان هدف برای طلبه ترسیم می‌کنیم که باید این چنین باشند. طلاب باید بدانند که مهم ترین هدف آنان چیست و استاد هم باید توجیه باشد تا نیاز طلبه را بر طرف کند.

به نظر من طلبه ای موفق است که در مرتبه اول با همه مسائل آشنا باشد، خوب درس بخواند، مرور کند و درس ها را از یاد نبرد.

 

*چه آفاتی در مسیر تحصیل طلاب وجود دارد؟

 

امام شافعی (ره) پیش استاد خود رفت و شکایت کرد و گفت که من هر چه می‌خوانم، فراموش می‌کنم و استاد به او پاسخ داد که گناه نکن و قلب خود را پاک گردان تا فراموش نکنی. پس یکی از آفات بزرگ علما و طلاب ما این است که با تقوا نیستند.

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

آفات زیادی در پیش روی طلاب قرار دارد. یک بخش آن به مسائل معنوی باز می‌گردد. علم دین و علم قرآن و علم سنت، چیز بسیار مطهر و پاکی است، چرا که منبع آن وحی الهی است؛ علمی نیست که مثلاً فلان دانشمند یا منجم در کشورهای غربی اصول آن را نوشته باشد. چون منبع این علم، الهی است. پیامبر فرمودند: «این علم - مگر در قلب پاک- جای نمی‌گیرد». طلبه باید قلب خود را از هر چیزی همچون حب دنیا پاک کند. حدیثی از آن حضرت دیدم که فرمود: «یکی از نشانه‌های آخرالزمان این است که علما در ظاهر از دنیا بدگویی می‌کنند؛ در حالی که قلب آن‌ها مملو از حب دنیا است». در قلبی که محبت به دنیا، بغض، حسد، کینه و عداوت باشد، علم دین در آن جای نمی‌گیرد، نگاهی به علما و بزرگان دین بیندازید! آنان هر شب در حال دعا بودند و نماز شب را فراموش نمی‌کردند و بسیار با تقوا و پرهیزگار بودند. هر عالمی که با تقوا و پرهیزگار بوده، قطعاً از علم خود ثمره‌ای دیده و پروردگار نیز دروازه خیر و برکت خود را به روی او باز کرده است. در واقع اگر خداوند بخواهد به کسی خیری برساند، او را دانشمند دین می‌کند.

خداوند به پیامبر (ص) می‌فرماید: «الم نشرح لک صدرک و وضعنا لک وزرک»، ما برای تو انشراح صدر به ‌وجود آوردیم و انشراح صدر این است که خود به خود و با اندک تلاشی، پروردگار مطالب بسیار را در ذهن شخص القا می‌کند و برای تحقق این امر، قلب انسان باید پاک باشد. امام شافی (ره) به پیش استاد خود رفت و شکایت کرد و گفت که من هر چه می‌خوانم، فراموش می‌کنم و استاد به او پاسخ داد که گناه نکن و قلب خود را پاک گردان تا فراموش نکنی. پس یکی از آفات بزرگ علما و طلاب ما این است که با تقوا نیستند.

بحث قبلی درخصوص مسائل معنوی بود، ولی بحث دیگر درخصوص مسائل مادی است که مربوط به مسؤولان می‌شود و آن انگیزه تحصیل علوم دینی است. انگیزه تحصیل علوم دینی را در طلاب باید ایجاد کرد. شاید طلاب سر کلاس درس حاضر شوند، ولی انگیزه تحصیل نداشته باشند. امام ابوالحسن ندوی (ره) یکی از علمای هندوستان در جمع طلاب می‌فرمود: «ای طلاب! به لباس‌های کهنه و پاره خود نگاه نکنید، نگاه به این اتاق‌های محقّر خود نکنید، نگاه به آن گوهرهایی کنید که در سینه خود جای می‌دهید؛ چه گوهری می‌تواند از قول خدا و رسول خدا عظیم‌تر و بزرگ‌تر باشد». امروزه این انگیزه که قرآن عزیز و شریف است، در ذهن ما وجود ندارد. این انگیزه را باید مسؤولان القا کنند و آن را در ذهن طلاب به وجود بیاورند.

به عبارت دیگر دو آفت عظیمی که بر سر راه طلاب علوم دینی قرار دارد، دو دسته است؛ بی تقوایی و بی انگیزگی. قبل از این نیز تجربه نشان داده طلابی که با انگیزه درس خوانده‌اند، موفق بوده‌اند و علمای با عمل و با تقوا و مثمر ثمر برای جامعه شدند، ولی علمایی که اهل تقوا نبودند و بدون انگیزه (مثلاً به اجبار پدر به حوزه‌های علمیه آمده‌اند یا به خاطر مسائل مادی به حوزه آمده‌اند) درس خواندند، اما هرگز موفق نشدند.

 

ما نباید شیفته مقام و تجملات و دنیاگرایی باشیم.

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

طبیعی است که علم غرور می‌آورد و اگر انسان مغرور باشد نمی‌تواند برای جامعه مفید باشد. باید علم، تواضع ما را بیشتر کند. علم وسیله‌ای باشد برای خدمت به مردم. کسوت علم باید وقار و سکینه باشد، اگر وقار نباشد، علم ارزش ندارد. وقار طلاب طوری باشد که در کنار این که برای مردم خدمت می کنند همان وقار و متانتشان محفوظ باشد.

علمای بزرگ ما علاقه کمتری به دنیا داشته‌اند، بیشتر زاهدانه زندگی کرده‌اند. ما نباید شیفته مقام و تجملات و دنیاگرایی باشیم. همین که زندگی ما بگذرد و در حد متوسط جامعه  باشد کافی است، یعنی طلاب باید به مسائلی مانند زهد و قناعت و خصلت های خوب، خودشان را به این صفات نزدیک کنند و آراسته به این صفات باشند. ما همیشه توصیه مان این است که در زمینه اخلاقی سعی کنند که در حد عالی باشند.

 

*انتظارات شما در عرصه های فرهنگی از دبیرخانه شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت چیست؟

 

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

یک بخش انتظارات ما از مسؤولانی است که مستقیماً با طلاب و حوزه‌های علمیه سر و کار دارند و مرتبط با حمایت‌های مالی است. درست است که خداوند متعال پرچم اسلام را خودش حفظ خواهد کرد؛ ولی آن چه که امروزه بی‌اهمیت شده و موقعیت و جایگاه خود را از دست داده است، مسائل مادی و معیشتی است. چرا که اگر طلاب و علما از نظر مادی تأمین نباشند، نگاهشان به دست مردم است و مردم آن‌ها را سر بار جامعه می‌دانند. از آن‌جایی که دولت ما یک دولت اسلامی است، انتظار داریم درصدی از آن چه که به دانشگاه‌ها و مراکز علمی می‌دهند را به حوزه‌های علمیه اختصاص داده شود.

نکته دیگر این که، شکی نیست که اوضاع حوزه‌های علمیه باید ساماندهی شود و تمام مشکلاتی که بیان کردم در واقع از بی‌سامانی حوزه‌های علمیه است، ولی این ساماندهی و کمک به حوزه‌ها باید در مسیری باشد که به استقلال و قداست آن‌ها، لطمه‌ای وارد نکند.

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

از جمله کارهای خوبی که دبیرخانه شورای برنامه ریزی مدارس اهل سنت انجام داده است، مشخص کردن کتاب های متداول مدارس علوم دینی است. در واقع انتظار ما این است که دبیرخانه، بیشتر به ما نزدیک شود، هر چند نمایندگان ما در شورا هستند، اما اگر به مدارس نزدیک شوند برنامه ها با مدارس همخوانی بیشتری پیدا می کند.

هم چنین نشریاتی که برای ما ارسال می کنند، در واقع همگی مفید هستند.

 

*هنگامی که دبیرخانه شورای برنامه ریزی مدارس اهل سنت شروع به کار کرد، با مقاومت برخی افراد مواجه بود، با این وجود تصور اولیه و بعد شما در این خصوص چه بود؟

 

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

این طرح و برنامه از آن‌جایی که برای اهل سنت می‌باشد، از ابتدا خوب تعریف نشده بود و اگر از ابتدا مسؤولان مربوطه این مسئله را خوب تعریف و درست توجیه می‌کردند و نقطه مبهمی نمی‌گذاشتند، قطعاً این ذهنیت‌ها پیش نمی‌آمد. در واقع می شود گفت: انسان‌ها دشمن چیزهایی هستند که نمی‌دانند.!

 به نظر من چون این موضوع به خوبی تبیین و تعریف نشده بود، ذهنیت‌هایی مبنی بر این‌که می‌خواهند استقلال حوزه‌های علمیه را از بین ببرند و حوزه‌ها کاملاً دولتی شود و زیر نظر دولت باشد به وجود آمد. البته این برنامه‌ها روز به روز بهتر جلوه می‌کند و طلاب بهتر و بیشتر متوجه موضوع می‌شوند و به همین خاطر، روز به روز از میزان حساسیت‌ها کاسته می‌شود.

 

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

تصور اولیه من، تصور بدبینانه ای نبود و البته صد در صد هم خوش بینانه نبود، اما در این مدت که درصد اعتماد ما بیشتر شده، خدمات خوبی ارایه می شود. انشاءاله خدمات بیشتر شود و ذهنیت اولیه از بین برود.

 

نسبت به افرادی که با فعالیت هایشان موجب تخریب وحدت مذاهب اسلامی می شوند و اختلاف بین دو طایفه را به وجود می آورند، چه دیدگاهی دارید؟   

 

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

شکی نیست که در هر دو فرق، افراد بسیار متعصب وجود دارند. یک بخش این موضوع به جهالت باز می‌گردد که در این بحث، این وظیفه علما است که جهالت‌زدایی کنند. حتی اگر در مراحل اولیه، خودشان نیز تخریب شوند، ولی باید مردم را به هر نحوی آگاه کرد. انسان‌هایی هستند که مغرضانه این کارها را انجام می‌دهند و آن‌ها سرشت و طبیعتشان، همین است و در هر جامعه‌ای بوده و هست، همان طور که از زمان رسول اکرم نیز چنین افرادی وجود داشتند و منافقین پشت سر پیامبر در مدینه نماز می‌خواندند و از طرف دیگر مسجد ضرار درست می‌کردند و مخلّ امنیت و نظم جامعه آن روز بودند. تا زمانی که بحث اسلام و قرآن باشد، قطعاً چنین افرادی نیز وجود دارند که مغرضانه به دنبال تخریب باشند.

در جامعه مدنی که پیامبر (ص) ایجاد کرده و بین اوس و خزرج، اتحاد و دوستی بر پا کرده بودند، برخی از یهودیان به میان جمع افراد اوس و خزرج می‌رفتند و پیشینه و جنگ‌های بین آن‌ها را به یاد می‌آوردند و بارها بینشان درگیری ایجاد شد.

بنابراین عده‌ای از روی جهالت این کارها را می‌کنند، وظیفه علما است که آن‌ها را آگاه کنند. هم چنین وظیفه نظام است که از فعالیت آن‌ها جلوگیری کند. عده‌ای هم این اعمال را مغرضانه انجام می‌دهند؛ وگرنه هیچ انسان عاقلی نمی‌گوید که وحدت چیز خوبی نیست یا امنیت چیز بدی است. همه معتقدند که امنیت و نظم، ضروری است، ولی برخی از روی جهالت مباحثی را مطرح می‌کنند که شاید بعد از این‌که متوجه حقیقت شوند، به اشتباه خود پی ببرند.

 

 

این تنازعات مردود است و کسی که به این اختلافات و تنش ها دامن بزند باید جریمه‌اش را تحمل کند.

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

طبیعتا اختلاف چیز خوبی نیست و مردود است. قرآن می‌فرماید: " لاتنازعوا فتفشلوا  و تذهب ریحکم" این تنازعات مردود است و کسی که به این اختلافات و تنش ها دامن بزند باید جریمه‌اش را تحمل کند. باید امت اسلامی، امت واحد باشد و پیامبر اکرم در هیچ جایی به اندازه جایی که اختلاف و تفرقه ایجاد می‌شد اهمیت نمی‌دادند، در جایی که تفرقه و اختلاف ایجاد شده در آن جا حساسیت بیشتری داشتند. در این زمینه هم کسانی که قلم به دست دارند، علم و آگاهی دارند، باید مردم را به وحدت و صمیمیت و صفا تشویق کنند و به کسانی که اختلاف افکنی می کنند، تذکر داده و  آن ها را توجیه و آگاه کنند.

 

*معاونت فرهنگی دبیرخانه شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت در سال گذشته چندین طرح و برنامه فرهنگی را اجرا کرده است، از جمله - مسابقات قرآنی المپیاد ورزشی پاسداشت نخبگان طرح بصیرت انتشار نشریه وفاق ..... نظرتان را در خصوص این طرح ها بیان نمایید و بفرمایید کدام برنامه ها مؤثرتر و مفید تر بوده است؟

 

 

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

طرح‌های بسیار عالی برگزار شده است، جای تشکر و قدردانی دارد. طرح " بصیرت " که به معرفی گروه‌های انحرافی می پرداخت و هم چنین برگزاری مسابقات قرآنی از جمله بهترین طرح ها بودند.

اجرای این قبیل طرح ها مؤثر است. همایش ها و تجمعاتی که از قبل برگزاری طرح های فرهنگی انجام می گیرد، موجب آشنایی طلاب با مسائل مختلف شده و اطلاعاتشان را ارتقا می بخشد.

 

 

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند) در خصوص اعطای مدارک علمی می گوید:

مطلبی که اخیرا از آن بحث می شود در خصوص مدارک علمی است، چرا که امروزه مدرک‌گرایی رواج یافته است و قطعاً اگر عالم دینی، دریای علم هم باشد، ولی مدرک نداشته باشد او را بی‌سواد به حساب می‌آورند. امروزه به علم افراد نگاه نمی‌شود، بلکه به مدارک نگاه می‌کنند. لذا امیدواریم که شورای برنامه‌ریزی بتواند در بحث مدارک و ساماندهی حوزه‌های علمیه، بهتر و بیشتر کار کند.

 

*نظرتان در خصوص انتشار نشریه "وفاق" چیست؟

 

مولوی خلیل‌الله مرتضایی، مدرس مدرسه الصدیق (بیرجند):

مجله، یکی از فعالیت‌های فرهنگی بسیار مهم، مطلوب و ماندگار است و امیدواریم این روند ادامه داشته باشد.

ماموستا حسن پرویزی نیا، مدیر مدرسه علوم دینی امام شافعی (روانسر):

نشریه ظاهرا خوب است، اما انتظار این است که بیشتر مسائل اسلامی و بخصوص مسائل اهل سنت را ارایه کند.

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 327
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 45
ارسال نظر در مورد این مقاله

شماره‌های پیشین مجله

MDB2 Error: unknown error